มาอ่านกันนะ นะ นะ นะ นะ
นักเขียนการ์ตูน..น..น
ก็ทราบกันดีว่าการเขียนการ์ตูนนั้นเป็นอาชีพที่ค่อนข้างมีปัจจัยเสี่ยงสูง
เนื่องจากถูกผู้ใหญ่ (ที่วิสัยทัศน์แคบ) บางท่านมองว่าเป็นอาชีพที่ไม่แน่นอน
ไม่สามารถทำเงิน และมีงานเป็นหลักแหล่งมั่นคงได้อย่างอาชีพอื่น
แต่ ชะ ช่า เดี๋ยวก่อนเป็นไร ท่านพี่ ป้า น้า อา ทั้งหลาย
เด็กรู่นใหม่สมัยนี้ชอบการเขียนการ์ตูนมากเพียงไรใครก็รู้
เวบการ์ตูนอย่างที่ไม่มีใครเคยรู้จักอยู่ในซอกหลืบโลกไซเบอร์ ก็มีสมาชิกอย่างต่ำๆ
มากกว่า 300 ก็แล้วกัน (นี่ผมพยายามคิดอย่างโง่ที่สุดแล้วนะ)
หากมองให้ดีจะรู้ว่าเป็นอุตสาหกรรมที่กำลังไปรุ่งเพราะมีกำลังการบริโภคสูง
และการ์ตูนที่ตอนนี้บ้านเรามีสายการผลิตได้เองก็
ได้แก่ Comic และ Animation
มีโอกาสหลายครั้งที่ผมได้เห็นเด็กรุ่นใหม่ (และพี่รุ่นเก่า)เดินเข้ามากรอกใบสมัคร
รวมไปถึงทดสอบฝีมือในตำแหน่ง อนิเมเตอร์กันหลายคน
(บทความนี้มิได้รวบรวมมาจากคนเพียงคนเดียวแต่เป็นเหตุการที่เราได้พบจาก
บุคคลหลายคนที่เราเจอแล้วนำมาประมวลให้ท่านได้อ่านกัน)
เริ่มที่เด็กใหม่กันก่อน
สิ่งที่เจอในเด็กใหม่ คือ ไฟแรงมากๆๆ สัมผัสไอร้อนได้แม้ห่างเป็นสิบเมตร เต็มเปี่ยม
ไปด้วยพลังคอสโม (จงลุกโชนสิคอสโมของช้านนนนน)
หลายคนมีแววตาอันมั่นใจเต็มเปี่ยม พกพอร์ตงานมาเป็นตั้งจนจะล้มทับพี่ๆตาย
บางคนโดนทับเดือดร้อนจนถึงขั้นต้องส่งโรงพยาบาลแทบไม่ทัน (อันนี้เวอร์เน่อ 555)
เอามาน้อยๆก็ได้ เคยมีคนได้ทำงานเพราะ sketch 2-3แผ่นก็มีนะ
แต่ที่ยิ่งกว่าคือ เข้ามาด้วยสีหน้าที่ว่า ในอโยธยาศรีรามเทพนครนี้
หามีผู้ใดเสมอเหมือนด้วยฝีมือข้าไม่
(แปลง่ายๆว่ากรูมั่นใจว่ากรูเก่งโดยใช้ศัพท์แนวสุริโยทัย) และบางคนเป็นเช่นนั้นจริง
แต่..บางคนไม่ หุๆ แม่นแล้วบางคนไม่เก่ง แต่ได้ความมั่นใจจากผีตนใดไม่ทราบ
ดลใจให้มัน เอ้ย!! เขา คิดว่าตัวข้านั้นช่างเยี่ยมยุทธ์ เป็นหนึ่งในใต้หล้า
(แต่จิงๆแล้วบางคนคำว่าห่วยยังฟังดีดูเกินไปด้วยซ้ำ)
นำมะพร้าวห้าว (เกรดต่ำ) มาขายสวน (ที่เขาทำมะพร้าวส่งออก) ซะงั้นน่าปวดกบาลดีแท้
แต่..ก็อีกนั่นแหละที่บางคนก็ฝีมือดีจนอยากก้มกราบงามๆ และช่างเป็นสิริมงคลแก่ตาที่ได้ยล
งานประเภทนั้น ติดอย่างเดียวพวกนี้ Ego(หรืออีโง่) สูงไปนี้สนึง มาร์คเป็นตัวของตัวเอง
มาร์คผิดตรงไหน ??...ไม่ผิดครับ แต่ไม่เอา! จะไปใหนก็ไปเลยชิ้วๆ ที่นี่ทำงานเป็นทีม
ประเภทข้ามาคนเดียวใครไม่เกี่ยวถอยไปนี่ น้องจะไป Die,death ที่ไหนก็ไป...
แต่ที่เก่งและนิสัยดีก้อมีนะครับ และพวกนี้แหละที่ได้ทำงานกะเรายี้ฮิ้ว
ตาคนเก่าแก่จากที่อื่นมั่ง
สิ่งที่เจอจากคนแก่ๆ ก็อีกเช่นกันน่ากลัวก่าเด็กใหม่เยอะ
พวกนี้ก้มหัวให้ใครยากเนื่องจากเก่ง (และแก่) มาจากที่อื่นทำงานมานาน
Ego สูงเกินขีดพิกัด มาตรวัดทะลุกันเลยทีเดียว
บทสนทนาพนักงาน(เก่า)ที่มาสมัครใหม่
"สวัสดีครับมาสมัครงานครับ" (หวัดดีคับ)
"เอาตัวอย่างงานมาให้ดูครับ" (ดีๆๆคับ)
"งานอนิเมชั่นเหรอครับ ทำมานานแล้วครับทำเป็นหลายอย่าง" (อ๋อเชี่ยวชาญ)
"IB ทำได้ครับ แต่อยากลองอย่างอื่นด้วย" (อ้าวไงฟะนี่)
"ผมว่าผมชอบเขียน key มากกว่า" (ไม่ได้ถามเฟ้ย)
"เอ...แต่อยากเขียน storybord ด้วยนะทำงานมานานละยังไม่เคยเขียนเลย
ผมว่า ผมทำได้" (เฮ้ยเอา บริษัทตูเป็นที่ลองเหรอ)
"Composit ไม่เอาดูเป็นงานที่ไม่ค่อยใช้สมอง ไม่ทำได้ป่ะ"
(เอ็งมาสมัครงาน หรือมาเลือกงานฟะ)
"ต้องทดสอบงานก่อนเหรอ ? " (อ้าว ไมทำหน้างั้น)
"กลับเขียนบ้านได้ป่ะไม่ได้เตรียมตัวมา" (ได้ๆ ยอมๆ แต่เคืองนิดๆ)
2-3วันต่อมาเสียงโทรศัพท์ดัง
"ฮัลโหล น้องครับ ที่บริษัทมีกระดาษ ,เครื่องเจาะ กับ แท็บ หรือป่าวจะยืมหน่อย"
(มีดิ..นี่มาแต่ตัวจิงๆเหรอเนี่ย?)
"มีเหรอครับ ดีจัง..เจาะให้หน่อยได้มั้ย ? " (แนะใช้ตูอีก)
"ให้ใครมาส่งให้หน่อยได้มั้ย? บ้านอยู่หนองหอย(10กม.จากบริษัท)
ไปไม่ถูก เพิ่งมาเชียงใหม่ครั้งแรก" (โอ้ว..ไรของเอ็งเนี่ย เอ็งเป็นใครมาใช้ตู)
"ไม่มีคนส่งเอกสารเหรอ" (ใช่ดิไอ้บ้า เอ็งมาสมัครงานนาเว้ยตูไม่ได้ขอเอ็งมา)
"งั้นแถวนั้นมีไปรษณีย์มั้ย? ส่งEMSมาให้ได้ป่ะ? " (งั้นอย่าทำเลยงานน่ะ ไม่เอาเอ็งละ
หนอย!! ทดสอบงานที่ออฟฟิศได้ ดันเอากลับไปทำบ้าน แล้วจะให้เอาของไปประเคนให้อีก
-*- ฝันไปเถอะ เรื่องมากก็ไม่ต้องทำดีกว่านะ ทางเราไม่ง้อ..)
เหอๆ เป็นไงครับ น่าปวดหัวดีมั้ย หลายคนอาจไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นจริง
..แต่..มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วครับ เลยอยากฝากเตือนทั้งน้องใหม่ และพี่เก่า ในวงการการ์ตูน
วงการนี้มีคนมากกว่างาน ถ้าอยากทำงานด้านนี้จิงๆละก็ ...
จำไว้อย่าง " ฝีมือฝึกได้นิสัยฝึกยาก การอยู่ร่วมกันสำคัญนะจ๊ะ "
ถึงยังไงในโลกนี้ก็ยังต้องการคนนิสัยดีมากกว่าคนเก่งอยู่ดี ฮิ ฮิ
ปล.บริษัทต้องการคนมาช่วยทำงาน 2D และ การ์ตูน Comic
อยากทำมามะ มาซะดีๆ
